| ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
![]() | Kontekst historyczno teologiczny objawien Medjugorskich Date: 10. listopad 2005 , Originally published 10. listopad 2001 Author: Dr. fra Tomislav Pervan, OFM Category: Teologia Content of the article
Dotychczasowe duszpasterstwo i terapeutyczna rola MedjugorjaWspółczesna sytuacja duchowa wymaga od Kościoła przemyślenia swej roli duszpasterskiej. O ile dotychczasowe duszpasterstwo nastawione było na dyscyplinowanie wiernych, od tej pory istotą duszpasterstwa jest przygotowywanie wiernych do walki z problemami źyciowymi, poniewaź źycie jest wstępem do wiary. Std wynika konieczność współodniesienia wiary i modlitwy. Dla współczesnego człowieka musi być jasne, źe podstawa wiary to modlitwa, poniewaź modlitwa swą strukturą wewnętrzną przyjmuje zagadnienie Boga i odpowiada na nie w pełnym znaczeniu tego słowa. Wiara i modlitwa - Medjugorje pokazało to niezliczoną ilość razy - są kluczem do bogatszego źycia, źycia zrozumienia i akceptacji, wybaczania i związania, pewności i oddania siebie, pokoju i radości. Do tego rodzaju wiary naleźy przyszłość i tylko ku takiej wierze dąźy Medjugorje ze wszystkim co się tam dzieje juź pełnych czternaście lat. Taka wiara włącza i akceptuje wolność jako cel ostateczny ludzkich dąźeñ oraz pokój jako powszechny topos wszystkich wysiłków ludzkich w tym stuleciu, pokój nie w sensie nieistnienia wojen, lecz jako wszechobecność samego Boga we wszelkim stworzeniu. Poprzez nowe formy duszpasterstwa indywidualnego i ewangelicznego Medjugorje właśnie jako takie prezentuje się światu. Prawie dzieñ w dzieñ zachęca nas do optymizmu, odwagi, wbrew wszelkim moźliwym wydarzeniom i trąbom wojennym i apokaliptycznym - poniewaź chrześcijañstwo jest wiarą Radosnej Nowiny, wiarą radosnego orędzia o ludzkim powołaniu do wolności, do źycia bez paraliźującego strachu. Współczesną scenę gospodarczą charakteryzuje większa logiczność rynku, kapitału, kupna-sprzedaźy i produkcji narodowej brutto, względnie dochodu narodowego. Pociąga to za sobą standaryzację i niwelowanie nie tylko towarów, ale i wyrazu duchowego - co prowadzi do niwelowania dusz i zuniformowania myśli, zanik lub stratę indywidualnej swobody kształtowania się. Wydawało się, źe moźna przenieść amerykañski lub zachodnioeuropejski model działalności w świat komunistyczny lub trzeci, ale próby te jak na razie zbankrutowały. Eurocentryzm stał się czymś w rodzaju nieczystego sumienia Europy, co było widoczne przy okazji 500 rocznicy odkrycia Ameryki. Zamiast jedności i triumfu mieliśmy gniew i źal - historia odkryć europejskich stała się historią jej upadków moralnych, grzechów i chybionych przedsięwzięć. Dlatego w takiej atmosferze wiara nie jest drogą łatwą. Kto ją przedstawia jako łatwą drogę - osiądzie na mieliŻnie. Wiara rzuca nam wyzwania poniewaź myśli ona o człowieku wznioślej i lepiej, niź on sam o sobie. Jeźeli rozpoczęliśmy ten wykład porównaniem biblijnym, wtedy i efekt Medjugorja przerzucilibyśmy do kontekstu biblijnego - chociaź tu kaźde porównanie kuleje. Efekt Medjugorja daje się porównać z efektem i szerzeniem chrześcijañstwa, szczególnie w pierwszych jego stuleciach. Cesarstwo Rzymskie zźerało się wewnątrznie, zźerał je rak szpiku kostnego. Aby wyleczyć się od raka i oźywić ponownie organizm trzeba przesadzić szpik kostny. Chrześcijañstwo było czymś w rodzaju świeźego szpiku, wniosło świeźość, nowe jądro - i świat odźył. Zrozumiało ono dosłownie polecenie i posłannictwo Jezusowe: Zwiastować, szerzyć Radosną Nowinę i leczyć! Przypomnijmy sobie koñcowe słowa ewangelii św. Marka i przypomnijmy sobie jakie znaki towarzyszyć będ zwiastowaniu apostolskiemu. Człowiek jest de facto taki sam, Jezus lecząc zwiastował, zwiastując leczył. Te dwie rzeczy są nierozdzielne. Jezus jest nauczycielem i kaznodzieją, uzdrowicielem i terapeutą. Dobrze wiedzieli o tym apostołowie, w pierwszych wiekach przyjęli to i misjonarze, którzy poza samą ewangelią proponowali i zdrowie - psychiczne, duchowe i fizyczne. Współczesny człowiek tęskni za zdrowiem i zbawieniem i dlatego potrzebna jest mu religia terapeutyczna, terapeutyczne zwiastowanie wiary. Bo czymźe innym jest słowo salus, greckie sotaria, niemieckie Heil - jeźeli nie przede wszystkim zdrowie, dopiero potem zbawienie? My tłumaczymy to jako ratunek, zbawienie, pojęciami abstrakcyjnymi, podczas gdy była to zawsze konkretna interwencja w istotę człowieka w sensie całkowitego wyzdrowienia i uzdrowienia. Wszystkie pokolenia, wszyscy ludzie zawsze tęsknili właśnie za tym. Gdzie odnaleŻć ratunek i uzdrowienie? Widzimy co jest dzisiaj proponowane na rynku idei, w jaki sposób próbuje się wyleczyć człowieka, jaka jest podaź rozmaitych uzdrowicieli i znachorów. Taka sama sytuacja panowała i w czasach wczesnego chrześcijanizmu. Swiat jest spragniony zdrowia i zbawienia, a chrześcijañstwo właśnie w takim gąszczu i nieprzeniknionym lesie rozmaitych propozycji ratunku i zbawienia przewyźszyło w swej specyficzności wszystkie pozostałe kulty i religie. Spełniało obietnice. Zwycięstwo było zapewnione zanim jeszcze zostały ustawione teoretyczne podstawy tego zwycięstwa. W miejsce mistycznego Eskulapa, wzgl. Asklepia, mamy prawdziwego Jezusa Chrystusa lekarza i pomagającego, wodza i nauczyciela. Wczesne chrześcijañstwo określane było jako wiara uzdrowienia, prawdziwej terapii, medycyny duszy i ciała i właśnie wraz z chrześcijañstwem w świecie bierze początek medycyna i opieka nad chorym. Jest to jedna z najwaźniejszych i najskuteczniejszych dziedzin działalności chrześcijañskiej. Przypomnijmy sobie tutaj tylko koñcowe zdania Objawienia św. Jana, gdzie mówi się, jak wokół tronu Boźego drzewo źywota, rodzące dwanaście razy, wydające co miesiąc swój owoc, a liście drzewa słuźą do uzdrawiania narodów i nie będzie juź nic przeklętego (Obj. 22, 2). Takim właśnie przedstawia się i Medjugorje we współczesnym Kościele i w świecie. Czyźby waliły takie tłumy do Medjugorja gdyby niezliczeni nie doświadczyli uzdrowienia i wybawienia?! Następna : Medjugorje i historia zbawienia | | ![]() | |
| ||||
| ||||
Aby Bóg żył w waszych sercach, musicie kochać. |